تبلیغات
shahre man - درددل ساده ی یک معلم وقتی فریاد رسی نباشد!!!!!
تاریخ : دوشنبه 11 خرداد 1394 | 10:52 ق.ظ | نویسنده : احمد مهربان


خدایی هر که خوندو خوشش اومد این مطلبو تو وبلاگش بذاره شاید یه کم مسولای اموزش پرورش به خودشون بیان.

به نام خدا خیلی فکر کردم که متن اعتراضی م را با چه جمله ای شروع کنم . بسم رب الشهداء و الصدیقین ...صدیق ...صادق ...! صداقتی که درا ین زمانه جایگاهی ندارد !!! بسم رب الحسین ....حسین....جانم به فدایت آقا ...رها کردی جانت را برای دفاع از حق و حقیقت ....حقیقتی که در آموزش و پرورش ما ظاهرا تعریفی ندارد.
یادم آمد در جایی دیده ام : (( امید من به شما دبستانی هاست .)) دبستانی ها ...بچه هایی که همه ی چشمانِ وجودشان به دهان و حرکات ماست ، تا الگویی بیابند برای آینده شان ..آینده ای که معلمان در آن نقش زیادی دارند .نقش؟؟...!! کدام نقش ؟؟ ....!! معلمان که چون عروسک های کوکی در دست دیگران هستند و حتی اجازه پرسیدن چرایی را ندارند ، چگونه می توانند این عزیزان را برای آینده ی نامعلومی آماده نمایند . معلمان که باید خود دارای چنان اراده و قدرت اختیاری باشند ،که همان را در وجود نونهالان این مرز و بوم بکارند ، اکنون همچون ابزاری در جهت پیشرفت کاری تعدادی اندک قرار گرفته اند و چرایی را فقط در چشمان خویش دارند و مهر سکوت بر لبان خویش زده اند !!! و در این میان اگر معدود معلمانی جرات و شهامت ایستادگی بیابند ، مورد هجوم انواع تهمت ها و بی مهری ها قرار می گیرند
به دلیل برخی از برخوردها و نابرابری های موجود در محیط مدرسه ناچار به نوشتن چند خطی شده ام ، که علیرغم میلم می باشد .چرا که اگر نظارت و نگاه تیزبین عزیزان مسول در آموزش و پرورش کمی بیشتر از میزان فعلی بود ، نیازی به این کاغذبازی ها نبود . اینجانب به مدت هشت سال در این مدرسه مشغول به خدمت می باشم و در تمام این مدت ، به دلیل نوع متفاوت آموزش ومقاومت در مقابل روش های ارایه شده توسط مدیر که بعضا فقط در جهت پیشرفت کاری خودشان می باشد ، مورد توهین ها و برچسب های ایشان قرار گرفته ام. به خاطر دارم که اولین سال حضور در این مدرسه فقط به دلیل اینکه دانش آموزان بدون نیاز به دیگران خودشان اقدام به خواندن و نوشتن سوالات می کردند ،مورد اهانت ایشان قرار گرفتم و در سالهای بعدنیز این ایرادها ادامه داشت .حتی در مواردی به سرکار خانم ....که در آن زمان از مدرسان ناحیه بودند مراجعه نمودم و روش خود را به ایشان توضیح دادم و خواهش کردم که اگر در روش من کوچکترین ایرادی وجود دارد توضیح دهند . ایشان در پاسخ گفتند که روش من کوچکترین مشکلی ندارد و روش های متفاوت معمولا منتقدانی دارد .
دخالت مدیران در روش های تدریس زمانی موثر ولازم است که به نتیجه نرسند .اما زمانی که این روش ها مثمر ثمر می باشد ،چرا باید آموزگاران در مدارس مورد فشار و تهدید از جانب مدیران باشند .
درمجله رشد مدیریتی که فقط اسم مدیران را بر خود دارد ،اما دریغ ، که جز اندکی از مدیران زحمت خواندن آن را به خود نمی دهند ، نوشته شده است : مدیران به این نکته مهم توجه کنند که این سازمان ها هستند که برای بقا و توسعه به اندیشه ای افراد نوآور نیاز دارند ، نه اینکه افراد خلاق نیازمند سازمان ها باشند ..می بینید!!!! اما این ها فقط در حد کاغذو نوشته است و عملا در مدارس معلمان باانگیزه و فعال زیر فشار و استبداد مدیران هستند . ودر جایی دیگرآمده است: مدیران باید شرایطی را فراهم آورند که کارکنان قدرت خلاقیت خود را به کار گیرند و به کارهای ابتکاری روی آورند .))!!!!
مورد دیگر که باید ذکر شود ،دریافت کمک به مدرسه از سوی مدیران مدارس می باشد .آیا کمک به مدرسه جهت دریافت نمره است؟ آیا به سبب دریافت هزینه ، مدیر حق دارد به معلمان فشار آورده و طلب نمره کند؟ آیا معلمان بینوا مجبورند به سبب اینکه مدیر گرامی چنین می خواهد ،نمره ای که دانش آموز مستحق آن نمی باشد به او بدهد؟ این اگر قانون هم باشد به دور از انصاف است . چرا که دانش آموزی که به راحتی و بدون زحمت بالا می رود ،نه تنها آینده ی خود بلکه زحمات خانواده اش را هم به باد خواهد داد . زیرا بدون هیچ بهره ای از پایه ی خودش آن را ترک کرده و در سال بعد دچار مشکل می شود .
اینجانب درسال جاری بارها با مادرانی روبه رو شده ام که اشک می ریختند و از اشتباه خود در حق بچه هایشان در پایه اول سخن می گفتند . فرزندانشان در پایه دوم دچار افت تحصیلی شده بودند و چاره ای جز تکرار پایه برای آنان وجود نداشت .و صد البته تکرار پایه قبل هم برای چنین دانش اموزانی لازم و ضروری ست . این همان ظلم مسلم است . دیدن اشک های مادر و ناله های او، به این سبب ، دامن گیر مقصران آن در اموزش و پرورش است . نه عصبانیت مادری به دلیل کسب نکردن نمره ی خیلی خوب فرزندش!!! که متاسفانه مدیریت مدرسه از من چنین توقعی را دارند !!!!
تصور اینجانب همیشه بر این بوده است که معلمی که از تغییر و به روز بودن فراری ست و در کلاس کمترین پویایی و تلاش را ندارد ، در حق دانش اموزان ظلم کرده و مستحق بازخواست است . اما اکنون مشاهده می شود ، معلمانی که همیشه طرفدار تغییر ، پرسیدن چرایی کارها و دارای تلاش برای پیشرفت امر تدریس هستند ، مورد هجمه و توهین قرار می گیرند . از مسولان محترم عذرمی خواهم که نتوانستم مطلب را کوتاه نمایم . هنوز هم مواردی برای ذکر کردن موجود است اما مثنوی هفتاد من کاغذ می شود و از حوصله ی این دوران خارج است . رسیدگی به چنین مواردی از ظلم و توهین هایی که برخی از مدیران به همکاران فرهنگی و دانش اموزان روا می دارند می کاهد و صد البته رضایت شغلی بیشتری برای فرهنگیان به همراه خواهد داشت . ان شاالله که میسر شود و برآورده .
سپاسگزار توجه شما ..



  • ماه موزیک | راه بلاگ | تک تاز بلاگ